گناه، حجاب شهود

همان گونه که گناه و پلیدی و چرک و آلودگی و امثال آن عناوینی که در زبان ثقلین آمده است، از تأمل و اندیشه در نظام خلقت و تفکر در آیات تکوینی منع می کند، همچنین انسان را از تدبر در محتوای آیات تدوینی (قرآن) و استنباط از آن باز می دارد. حضرت رضا(ع) در پاسخ کسی که پرسید: چرا خداوند سبحان محجوب و مخفی است؟ چنین فرمود: پوشیده بودن از خلق به سبب کثرت گناهان آنان است، ولی او در هیچ لحظه ای از شب و روز چیزی بر او پوشیده نیست؛ «ان الاحتجاب عن الخلق لکثره ذنوبهم، فاما هو فلا یخفی علیه خافیه فی آناء اللیل و النهار.»[1]

                                                                                     ادامه مطلب...